#ACWA Athena Creative Writing Academy. Athena N. Malapani MA, PhD, Philologist NCUA.

ATHENA
CREATIVE
WRITING
ACADEMY

#ACWA

  • Αρχική
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ: ΑΘΗΝΑ Ν. ΜΑΛΑΠΑΝΗ, ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ: Τί είναι η Λογοτεχνία;  Με τον όρο Λογοτεχνία, ορίζονται τα γραπτά και προφορικά προϊόντα-κείμενα του έντεχνου λόγου.  Η λογοτεχνία είναι έννοια στενότερη από τη γραμματεία, που περιλαμβάνει το σύνολο των - γραπτών κατά κανόνα- κειμένων μιας συγκεκριμένης κοινότητας. Αυτό, λοιπόν, που διαφοροποιεί τα λογοτεχνικά κείμενα από τα μη λογοτεχνικά είναι η λογοτεχνικότητα. Η έννοια της λογοτεχνικότητας βέβαια δεν μπορεί να οριστεί εύκολα, γι' αυτό και ο χώρος της Λογοτεχνίας δεν μπορεί να καθοριστεί με αυστηρά όρια. Η Λογοτεχνία ως μυθοπλασία Μυθοπλασία είναι η σύνθεση ενός πλαστού μύθου, δηλαδή ενός μύθου επινοημένου από τον συγγραφέα, με φαντασιακά στοιχεία. Ωστόσο, στη Λογοτεχνία συμπεριλαμβάνονται και κείμενα που δεν μπορούν να θεωρηθούν μυθοπλαστικά, όπως επιστολές, πραγματείες, φιλοσοφικά κείμενα. Επιπλέον, τα μυθοπλαστικά κείμενα δεν θεωρούνται πάντα λογοτεχνικά, όπως για παράδειγμα τα κόμικς. Η Λογοτεχνία ως ιδιαίτερη χρήση της γλώσσας Ένας πολύ συνηθισμένος ορισμός της Λογοτεχνίας είναι ο ορισμός της λογοτεχνικής γραφής ως γραφής που αποκλίνει από τη συνηθισμένη χρήση της γλώσσας. Αυτήν την κατεύθυνση στη μελέτη της λογοτεχνίας έδωσαν οι Ρώσοι φορμαλιστές, οι οποίοι θεωρούσαν χαρακτηριστικό της λογοτεχνικότητας την ιδιαίτερη οργάνωση της γλώσσας: ο λογοτέχνης με τη χρήση διαφόρων «τεχνασμάτων» «παραμόρφωνε» τη συμβατική γλώσσα, η οποία γινόταν «ανοίκεια» -εξ ου και η περιώνυμη ανοικείωση, στην οποία οι οπαδοί του κλάδου συμπύκνωναν τη λογοτεχνικότητα της λογοτεχνίας . Το πρόβλημα που προκύπτει από αυτόν τον ορισμό είναι οι δυσκολίες του ακριβούς καθορισμού της συμβατικής γλώσσας, από την οποία αποκλίνει η λογοτεχνική. Το λογοτεχνικό κείμενο ως μη πρακτικό κείμενο Το λογοτεχνικό κείμενο μπορεί να οριστεί ως κείμενο που δεν εξυπηρετεί κάποιον πρακτικό σκοπό, για παράδειγμα την πληροφόρηση για κάποιο θέμα. Έτσι το λογοτεχνικό κείμενο διαφέρει, για παράδειγμα, από ένα επιστημονικό κείμενο. Η πρακτική από τη μη πρακτική χρήση των κειμένων όμως είναι δύσκολο να διαχωριστεί, αφού δεν εξαρτάται μόνο από την πρόθεση του συγγραφέα να γράψει ένα κείμενο «πρακτικό» ή «λογοτεχνικό», αλλά (κυρίως) και από τον τρόπο με τον οποίο ο αναγνώστης επιλέγει να διαβάσει το κείμενο. Γι’ αυτόν τον λόγο, είναι δυνατόν κάποιο κείμενο να γραφτεί με λογοτεχνική πρόθεση, αλλά σταδιακά να πάψει να αντιμετωπίζεται ως λογοτεχνικό, ενώ αντίθετα κάποιο άλλο να ανήκει σε είδος λόγου που δεν θεωρείται «λογοτεχνικό», αλλά με την πάροδο του χρόνου να συμπεριλαμβάνεται στα λογοτεχνικά κείμενα. Η Λογοτεχνία ως αισθητική απόλαυση Υπάρχει η τάση να ορίζονται ως λογοτεχνικά κείμενα τα κείμενα που θεωρούνται καλά, αισθητικά ωραία, που έχουν δηλαδή αξιολογηθεί ως ανώτερα από κάποια άλλα και προσφέρουν στον αναγνώστη αισθητική απόλαυση. Μια τέτοια θεώρηση είναι προβληματική, γιατί δεν υπάρχουν κάποια εγγενή κριτήρια με τα οποία μπορεί να αξιολογηθεί ένα κείμενο. Επιπλέον, οι αισθητικές αντιλήψεις δεν παραμένουν αμετάβλητες μέσα στον χρόνο, γιατί εξαρτώνται απόλυτα από το περιβάλλον, τις πεποιθήσεις και τους προβληματισμούς κάθε εποχής. Είναι πολύ πιθανό λοιπόν, ένα κείμενο που σε μια συγκεκριμένη εποχή είχε αναγνωρισμένη λογοτεχνική αξία, σε κάποια άλλη να πάψει να ανταποκρίνεται στους σύγχρονους προβληματισμούς και να χάσει την αξία του. Επιπλέον, η αξιολόγηση ενός έργου συχνά καθορίζεται από τη συγκεκριμένη εικόνα που έχουμε σχηματίσει για τον «λογοτεχνικό κανόνα»: αν διαβάσουμε ένα έργο γνωρίζοντας ότι είναι έργο ενός αναγνωρισμένου και καταξιωμένου λογοτέχνη θα το αξιολογήσουμε θετικά με αυτό το κριτήριο, ενώ μπορεί να απορρίψουμε κάποιο άλλο γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι πρόκειται για έργο ενός λογοτέχνη που θεωρείται ελάσσων.  Γένη και είδη του λόγου Γένη του λόγου, ονομάζονται οι ευρείες κατηγορίες, στις οποίες εντάσσονται τα μνημεία του λόγου και είδη οι μικρότερες υποδιαιρέσεις τους. Υπάρχουν πολλές προτάσεις για την κατάταξη των κειμένων σε είδη και γένη και συχνά αμφισβητείται ακόμα και η χρησιμότητα της κατηγοριοποίησης, αφού τα λογοτεχνικά είδη συνεχώς εξελίσσονται αλλά και συχνά αναμειγνύονται. Στην Ελλάδα χρησιμοποιείται κυρίως η ταξινόμηση στις τρεις μεγάλες κατηγορίες της πεζογραφίας, της ποίησης και του θεάτρου. Κάποια από τα σημαντικότερα είδη του λόγου είναι: μυθιστόρημα, διήγημα, νουβέλα, έπος, ωδή, σονέτο, μπαλάντα, πεζόμορφο ποίημα, τραγωδία, κωμωδία. Είδη του πεζού λόγου, όπως τα απομνημονεύματα, το δοκίμιο, το χρονογράφημα, η αυτοβιογραφία, η βιογραφία και τα ταξιδιωτικά κείμενα συχνά αντιμετωπίζονται ως λογοτεχνικά με την ευρεία σημασία του όρου. ΓΕΝΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ Πεζογραφία Ποίηση Θέατρο ΕΙΔΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ μυθιστόρημα, διήγημα, νουβέλα, βιογραφία, αυτοβιογραφία, χρονογράφημα, άρθρο, δοκίμιο, χρονογράφημα, ταξιδιωτικά κείμενα (ΠΕΖΟΣ ΛΟΓΟΣ) έπος, ωδή, σονέτο, μπαλάντα, πεζόμορφο ποίημα, τραγωδία, κωμωδία (ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ)
new_book.jpg
"ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΕΣ", πεζό-έκδ. ΑΡΩΜΑ -Αθήνα 2019 της ΑΘΗΝΑΣ ΜΑΛΑΠΑΝΗ Μια πλούσια και ιδιότυπη προσέγγιση του ευρύτερου κοινωνικού μας γίγνεσθαι αποτελεί το βιβλίο της εκλεκτής φίλης-φιλολόγου, Αθηνάς Μαλαπάνη. Με τη λέξη ΄΄Αυτοχειρίες΄΄ -για την συγγραφέα-είναι οι εμπειρίες της ζωής που άφησαν ίχνη πικρών γεύσεων πολλών συναισθημάτων μοναξιάς-αναμνήσεων-ερωτικής εκτόνωσης, κοινωνικής ή όχι καταξίωσης, ψυχικής και δημιουργικής αναζήτησης, πνευματικής σπουδής και ελευθερίας, αυτοπραγμάτωσης ή όχι ονείρων και οραμάτων, εσωτερικής-εμπειρικής καλλιέργειας και αναδιάταξης στόχων και πραγματώσεων της ζωής, προσωπικής και εκφραστικής διηγηματογραφίας της συγγραφέα, προσεγγίζοντας τον σύγχρονο άνθρωπο σε μια πολυεδρικότητα επιλογών, με κεντρομόλα φορά και συνέχεια, την αποφασιστική και επίμονη φωτογράφιση [του ατόμου] καταδεικνύοντας -εν πολλοίς- τη σαθρότητα, την επιπόλαια κοινωνική του αντιμετώπιση, με στόχο και προσδοκία μια φροντισμένη προσέγγιση στα κοινωνικά μας πράγματα. Η ψυχική αφύπνιση και η ικανοποίηση του ατόμου εδώ περνούν τις μύριες όσες κοινωνικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές και άλλες διαστρωματώσεις της προσωπικότητάς του. Έτσι που οι ψυχικές του "αυτοχειρίες" γίνονται ένα καθημερινό τόλμημα διαβίωσης και προσαρμογής στην επιβλητικότητα των φορέων της κοινωνικής παιδείας και εξουσίας, που χωρίς την συμπάσχουσα ενεργοποίηση-συνεύρεση και επικοινωνία του ατόμου με τον κοινωνικό του χώρο, δεν θα τελεσφορήσει ποτέ η όποια διαφορετικότητά του στη ζωή ούτε το επιθυμητό και πρακτικό αποτέλεσμα των επιλογών του. Έτσι το άτομο, και κατ΄επέκταση μια μεγάλη κοινωνική μερίδα προσώπων, γίνεται μια "συνεργάσιμη" και "ψυχοθεραπευμένη" κατάσταση που τον ακολουθεί και τον διαταράσσει, [σελ. 69] "...ένα ποτάμι από κόκκινες- φλογερές σκέψεις και συναισθήματα" είναι πια μια μόνιμη διάταξή του στην καθημερινότητα, "σκέψεις-όπως γράφει η συγγραφέα-που δεν πρόλαβε ποτέ να πει,να εκμυστηρευτεί, να γράψει, να ξεσπάσει "...συναισθήματα που ποτέ δεν πρόλαβε να νιώσει, να εκφράσει, να βιώσει...". Η συγγραφέας αντιλαμβάνεται το άτομο σαν έναν μετεωρισμό ανταλλαγμάτων προσφοράς- εκδούλευσης και αντανάκλασης του χώρου, όπου κινείται και οδεύει σε μια δυσπραγία αυτοπραγμάτωσης και ολοκλήρωσης της προσωπικότητάς του. Κι αν πίσω από το "οικοδόμημα της αγάπης" [σελ. 63], δούμε και το κοινωνικό οικοδόμημα, -γράφει- "κι΄αν τα θεμέλια δεν χαθούν ή δεν μπορούν να σηκώσουν [ένα άλλο και καλύτερο] τότε σημαίνει πως η αγάπη [και η κοινωνική συνοχή-θα έλεγα-] δεν υπήρξε ποτέ" και συνεχίζει ότι "Δεν ήταν ποτέ της [η αγάπη] πραγματική, αλλά πλασματική,εικονική,ψεύτικη και σαθρή". Η συγγραφέας αναγάγει το θέμα της αγάπης σ΄ένα πανανθρώπινο αγαθό που μοιράζεται και προστατεύεται, "γιατί στο πρόσωπο των άλλων-γράφει-βλέπω τον δικό μου αγαπημένο άνθρωπο" και η ευτυχία της ζωής είναι "η συνεχής επιβεβαίωση μέσα από τον προσωπικό αγώνα και την προσπάθεια του να αποδεικνύουμε στους εαυτούς μας ότι αξίζουμε" [σελ. 80] Έτσι, η ανεκτικότητα, η διεκδίκηση, η συγχώρεση, η επιβεβαίωση, η ψυχική ενδυνάμωση και ανθεκτικότητα, το ξαναζωντάνεμα στη ζωή, η αυτο-ύπαρξη και επαναφορά του ατόμου στο κοινωνικό γίγνεσθαι είναι μια ψυχική "αυτοχειρία" θέλησης, αντίστασης και αντίδρασης, στην όποια υπάρχει διεσταλμένη διαφορετικότητα του θυμού, της αγανάκτησης, της πικρίας και της απομόνωσης που μας πισωγυρίζει στη ζωή. Διερωτάται ο σύγχρονος άνθρωπος, "που βρέθηκαν τόσες μνήμες σκέψεων και συναισθημάτων; Πόσο περίπλοκα τελικά λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός της μνήμης; Πόσο περίπλοκος είναι ο ανθρώπινος εγκέφαλος; Πόσο βαθιά θαμμένα μπορούν κάποια πράγματα να μένουν κρυμμένα μέσα μας και να βγαίνουν απροειδοποίητα στην επιφάνεια την πιο ακατάλληλη- ή μήπως κατάλληλη- στιγμή" [σελ. 79]. Οι Ψυχικές αυτοχειρίες κρύβουν και αποκωδικοποιούν -στην πορεία- όλες τις προσωπικές συνιστώσες του ατόμου, μιας πολυβιωματικής καθημερινότητας, που η "αυτοχειρία" γίνεται κάποτε αυτοέξοδος και πονεμένης γνώσης διέξοδος και αυτοπραγμάτωση, γίνεται-εκ των πραγμάτων [σελ. 39], "Ένας άνθρωπος με ιδιόρρυθμο ψυχισμό που υπέρ-αναλύει τα πάντα" και αυτοκαθαίρεται στην άσκηση και στην υπομονή. Σ΄αυτήν την πρωταρχή της κοινωνικότητάς του και της συνεχούς αναδημιουργίας του έναντι της κλειδωμένης αίσθησης για ζωή και της απομυθοποίησης της ζωής, είναι η βαθύτατη, η ενοραματική, η εξασκημένη και η θαυματοποιός επαφή του με τη φύση, "πόσο ικανή καλλιτέχνης είναι η φύση" [σελ. 92] και "Λάτρευε αυτές τις μυρουδιές, την ηρεμούσαν και την μετέφεραν σε ένα άλλο τοπίο, ήταν σα να εξάγνισαν τον χώρο της και την ψυχή της, δημιουργώντας μια προστατευτική μήτρα, η οποία και την περιέκλειε στοργικά". Η καρποφορία λοιπόν της φύσης και η καρποφορία της ψυχής, ενεργοποιώντας το άτομο τις δικές του δυνάμεις και με δημιουργική συμπόρευση στη ζωή, όπου διαφαίνεται η συμπαντική αλλαγή και η μέθεξη της ψυχής του, εκεί και η μετάλλαξη της άχρονης και άτοπης υποκειμενικότητάς του, μ΄ένα πλούσιο δώρο ερεθισμάτων και αναγέννησης. Οι "Ψυχικές Αυτοχειρίες" ερωτικής, κοινωνικής, επαγγελματικής, ψυχικής, αισθητικής, πολιτιστικής κλπ., χροιάς και αποκάλυψης, είναι η καθημερινή ανάγνωση και προσανατολισμός των ενδιαφερόντων μας, η αληθινή αίσθηση της καλής διάθεσης, της ευγένειας και της καλοσύνης. Είναι μια οξυδερκής και εξακολουθητική προσπάθεια και πρωτοβουλία ψυχικής ανθοφορίας και οδοιπορίας στα καθημερινά μας πράγματα. Εκλεκτοί φίλοι-αναγνώστες,προσέγγισα το βιβλίο, από την σκοπιά του κοινωνικού στοχασμού και η χαρά της ανάγνωσης μού έδωσε την ευχαρίστηση να δω και να προσμετρήσω την εξαιρετική χρήση της γλώσσας -του βιβλίου-και της πολύ προσεγμένης ψυχολογίας του ατόμου στους πολλούς και αστάθμητους και άρρυθμους παράγοντες της σύγχρονης πραγματικότητας. Εκλεκτή φίλη, Αθηνά Μαλαπάνη, Καλοτάξιδο και καλοπόρευτο το βιβλίο σου. Κώστας Καρούσος, Πρόεδρος Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, Λογοτέχνης-- Κριτικός λογοτεχνίας, εικαστικός-- Αθήνα, 7/10/2019
storytelling_plato.jpg
Είστε συγγραφέας; Αναλαμβάνουμε την κριτική και την προβολή του βιβλίου σας, καθώς και μια συνέντευξή σας, η οποία θα κοινοποιηθεί στην ιστοσελίδα μας και σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα του ACWA! Σας περιμένουμε!
new_book.jpg
Ένα καταπληκτικό βιβλίο που αποτελείται από μία συλλογή διηγημάτων, γραμμένο από την εξαιρετική πένα της συγγραφέα, Αθήνας Μαλαπάνη, που πραγματικά μας καθηλώνει με τη δυναμική γραφή της και τον στιβαρό της λόγο. Εκφράζεται με αμεσότητα, παραστατικότητα και ζωντάνια, τεκμηριώνοντας όλες τις παραμέτρους που αναλύει στις ιστορίες της. Αγάπη, συναισθήματα κι ελπίδα, οι πυλώνες του αύριο, που μεταφέρουν ισχυρές αλήθειες της ζωής μέσα κάθε μία από αυτές τις ιστορίες. Τέτοιες πένες κοσμούν πραγματικά το συγγραφικό στερέωμα.
new_book.jpg
Το νέο βιβλίο της Αθηνάς Μαλαπάνη. Ψυχικές αυτοχειρίες αποτελεί μια ανθολογία διηγημάτων με κοινωνικό περιεχόμενο. Πρόκειται για μικρές, αυτόνομες και αυτοτελείς ιστορίες που μπορούν να διαβαστούν και ξεχωριστά, με όποια σειρά επιθυμεί ο αναγνώστης, αλλά έχουν έναν κοινό άξονα: τον θάνατο, την αυτοχειρία. Ο θάνατος -συνήθως με τη μορφή της αυτοκτονίας- σκιαγραφείται είτε με τη φυσική, κυριολεκτική του έννοια (δηλαδή η διακοπή της ζωής, η παύση λειτουργίας του οργανισμού), αλλά και με τη μεταφορική του έννοια και διάσταση. Μεταφορικά, οι αφηγητές των ιστοριών επιθυμούν να δηλώσουν ότι πολλές φορές, ο θάνατος είναι ψυχικός, καθώς καταστέλλουμε εμείς οι ίδιοι τις επιθυμίες μας και ουσιαστικά, πεθαίνουμε γιατί σκοτώνουμε τα όνειρά μας, τους στόχους μας, τις φιλοδοξίες μας και γενικά, ό,τι καλό και όμορφο έχουμε μέσα μας. Ένα εύληπτο βιβλίο που διαβάζεται πολύ εύκολα. Αποκτήστε το, αξιολογήστε το, χαρίστε το, απολαύστε το!
Η δημιουργική γραφή είναι η διαδικασία κατά την οποία μαθαίνουμε να γράφουμε ένα λογοτεχνικό κείμενο κάθε είδους (μυθιστόρημα, διήγημα, ποίημα, νουβέλα). Μέσα από διάφορες τεχνικές, μαθαίνουμε πώς να εμπνεόμαστε και να γράφουμε σωστά ένα κείμενο. Το Athena’s Creative Writing Academy (ACWA) έχει ετοιμάσει για εσάς θερινά τμήματα δημιουργικής γραφής για να αποκτήσετε σε σύντομο χρονικό διάστημα τις γνώσεις και την κατάρτιση να γράφετε σωστά ένα κείμενο. Τα μαθήματά μας απευθύνονται σε κάθε άνθρωπο που επιθυμεί να εκφράζεται μέσα από τη γλώσσα, όχι μόνο σε επαγγελματίες ή επίδοξους συγγραφείς. Δηλώστε τώρα τη συμμετοχή σας! Σας περιμένουμε!
new_book.jpg
Διαβάστε το νέο μου βιβλίο από τις εκδόσεις Άρωμα! Πρόκειται για μια ανθολογία διηγημάτων που μιλούν για αυτοκτονίες, για θανάτους που πολλές φορές προκαλούμε εμείς στον εαυτό μας με το να θέτουμε εμπόδια και να σκοτώνουμε όλα όσα αγαπάμε... Καλή ανάγνωση!
pexels-photo-1432945.jpeg
Creative writing is a writing process that is difficult to be defined. In any case, it is thought to be any writing process that goes outside the bounds of normal professional, journalistic or academic way of writing. It is typically identified by an emphasis on narrative craft, character development and the use of literary tropes. However, both fictional and non-fictional texts can be considered as results of creative writing. Generally, creative writing can technically be considered any writing of original composition. Creative writing is tending to be very popular in recent years, because more and more people want share their own experiences and ideas via books and e-books. In addition, many businessmen are getting used to writing their own books in order to communicate their professional theories and the products or services of their companies. For all those reasons, attending courses of creative writing seems to be very useful for empowering your professional life. More specifically, in creative writing courses, you can be taught how to write your own book fast and easily, without wasting much time and money. Furthermore, ways of organizing the text and making it understood to others are taught. Practical issues are also explained in creative writing courses; for instance, how to manage your time to write your book and how you can expand your imagination by creating your own sources of inspiration are also taught in creative writing classes. So, it is clear how important would be to attend creative writing courses and expand your career and your life! Bibliographical resources: J. Blanchard (2018). The Writer's Confidence Boost: Create the inner-strength and resilience you need to live your dream writing life. J. Goins (2012). You Are a Writer (So Start Acting Like One). Tribe Press: USA. B. Hutchinson (2016). Inspired Writer: How to Create Magic with Your Words. R. Skinner (2018). Writing a Novel: Bring Your Ideas to Life the Faber Academy Way. Faber & Faber: USA. J. Wenham-Jones (20093, 20071, 20082). Wannabe a Writer? (Secrets to Success).

Περισσότερα Άρθρα...

© 2012 - 2018 www.acwa.info
#ACWA Athena Creative Writing Academy.
Athena N. Malapani MA, PhD, Philologist
National and Capodistrian University of Athens.
Designed with Respect by CareerPlus.